सुनील अग्रेसर

सुनील अग्रेसर
कदाचित आजच्या पिढीला माहित हि नसेल ,आमच्या लहानपणी एक घरघुती कालीडोस्कॉपे यायचा,नळीत तीन काचेच्या आरशाच्या त्रिकोणी आकाराच्या पिऱ्या मिड मध्ये काचेच्या रंगी बेरंगी बांगड्यांचे तुकडे घातलेले असत आणि त्यांचे प्रतिबिंब श्व्वाताच्या काचेच्या पडद्यावर दिसत असे ,रंगी बेरंगी ती प्रतिबिंबे आम्हा मुलांना फार आवडत तांस तास ते बघत राहणं हा माझ्या बालपणीच्या सर्व मुलांचा एक लाडका खेळ होता ,त्यात सर्वात मजेची गोष्ट म्हणजे एकदा दिसणारी रंगीत आकृती चित्र परत आकाराला येत नसे ,दर वेळेला एक वेगळीच आकृती दिसे आणि किंमत फार तर आठ आणे अथवा रुपया ,अर्थात त्यावेळी रुपयाही किंमत होती .
आता आयुष्याच्या संध्याकाळी असाच एक कालीदोस्कॉपे बघायला मिळतोय नाव "सुनील अग्रेसर",कलेच्या च्या सर्व क्षेत्रात आपला सुनील ठसा उमटवणारा हा सुनील अग्रेसर खरोखर सर्वार्थाने अग्रेसर आहे ,अभिनय ,दिग्दर्शन ,निर्मिती ह्या सर्व क्षेत्रात ठसा उमटवणारे बरेच प्रतिथ यश माझ्यापाहण्यात आहेत पण त्या यशाबरोबर सहृदय तेचे परोपकारी गुण विशेष मात्र ह्याच्या कडे आहेत.
नवागतांसाठी सिनेमा क्षेत्राच्या मायानगरीत एक विश्वासू मार्गदर्शकाचे व्रत अचारणारा सुनील हा जेव्हडा मोठा कलाकार त्याही पेक्षा मोठा माणूस आहे ,त्याचे व्रताच माणुसकीचे आहे मायानगरीत  नवागात प्रवेशणाऱ्याचे मनापासून "योग क्षेमं वहाम्यहम"म्हणत आपल्या अनुभवाचे भांडार सर्वांसाठी मुक्त कर णाऱ्या सुनील ला  मैत्रायण चा मानाचा मुजरा

शशांक रांगणेकर मुंबई ९८२१४५८६०२

आनंद यात्री मी

आनंद यात्री मी नही मजला दुखाची पत्रास
मैलाचे हे दगड भेटतील जीवनात हमखास
त्या दगडांवर कोरीन शिल्पे गाईन अमृत गाणी
नको सावली पराभवाची कधी न गाई विराणी
त्या गाण्याचा सूर वेगळा कधीच गमला नाही
तव स्नेहाच्या किरण प्रकाशे काळ रात्र दूर होई
गातील दूत त्या रात्रीचे तेजाची गुण गाणी
 सरे आपदा नैराश्याची उमगता नारळातले पाणी
शशांक रांगणेकर

अगम्य तू अतर्क्य तू तुला नभात शोधतो अंधाऱ्या काळ रात्री मनात तू प्रकाशतो

अगम्य तू अतर्क्य तू तुला नभात शोधतो
अंधाऱ्या काळ रात्री मनात तू प्रकाशतो

कालिंदीच्या तटावरी बासुरीच्या सुरांवारी
वृन्दावनी गोकुळात राधेच्या आधारावरी
तू मलाच भासतो मी तुलाच पाहतो
पिउनी विष मीरेचे अंधत्व सुरदासाचे
विणाशी वस्त्र कबीराचे सख्य मैत्र पार्थाचे
नश्वर मी ईश्वर तू योग्यातील तू योगेश
नील पंखी मोरातील एकमात्र तू मयुरेश
स्वरतीत ओंकार तू बुद्धी दाता तू गणेश
तू मलाच भासतो मी तुलाच पाहतो
शशांक रांगणेकर
९८२१४५८६०२

ज्ञान अडीच अक्षरांचे

कान्हा गोकुळाची गौळण मी राधा
तुझ्या प्रेमाची झाली मला बाधा
भूत कसे उतरावे तुझिया प्रेमाचे
गुज मनातले कसे जनी लपायचे
प्रेमाच्या बाधेवर मिळेल का उतारा
प्रीत भावनेचा का लपेल हा पिसारा
कालिंदीच्या तीरावर पौर्णिमेच्या रात्री
ओसंडातील प्रणय रंग ओघळतील पात्री
सोडून बाध लज्जेचे होईन मी मुक्त

ज्ञान अडीच अक्षरांचे कळेल अद्द्वैत

प्रसाद गणपुले

प्रसाद गणपुले
प्रसाद ची आणि माझी ओळख फार फार जुनी आहे     कदाचित त्याच्या जन्मा अगोदरची ,माझ्या आजोळी राहत असताना अंगणात एक पारिजातकाचे झाड होते ,बर्याच वेळा त्या पारिजातकाच्या फुलांचा सडा      पडायचा मन प्रस्सन व्हायचे ,तो पारिजातक अजूनही मन प्रसन्न करतोय ,ती प्रसन्नता आणि शुचिता देणारे आणखी एक झाड फक्त मनाच्या अंगणातले ,नाव "प्रसाद गणपुले"   फोने वर काका म्हणून साद द्यावितर प्रश्या नि ,अगदी २ G नव्हे तर 4G चे प्रक्षेपण ,थेट मनाला भिडणारे ,प्रसाद ची ओळख हे विधीलीखीतातला एक ईश्वरीय प्रसादच,नाहीतर आमच्या दोघांच्या वयातले अंतर ,पाहता कुठेही मेळ बसत नाही ,  प्रसादाने त्याच्या वाल वर टाकलेल्या प्रगतीचे सहा सोपान मला मनापासून भावले होते ,ह्या वयातली हि त्याची व ऐचारिक प्रगतीचा आलेख नक्कीच सृहानीय वाटला ,पावसाळ्यात मुंबई हून पुण्याला जाताना प्रवासात भेटणारे पाण्याचे छोटे छोटे झरे पाहून आजही प्रसाद आठवतो , काही काही व्यक्तीची देहबोलीच इतकी सुलेख असते कि त्या व्यक्तित्वाला प्रसन्नतेचा एक गंध परीमळतो , प्रसाद हे व्यक्तिमत्व इतके प्रसन्न आहे कि आठवणीनेच मनात प्रसन्नतेचा पारिजात फुलावा.    अजातशत्रू रूप हे प्रसादचे आणखी एक रूप कधीही कोणाबद्दलही कडवट पण ह्याच्या वाल वर दिसत नाही .यशस्वी उद्योजक 'कळकळीचा समाज प्रेमी ,मेहनती युवक ,उत्कृष्ट संघटक अश्या अनेक अनेक रूपा आड दडलेले प्रसादचे एक मला सर्वात भावणारे एक रूप "निरागस बालक"त्या निर्मोही रुपाला तोड नाही ,काळ कोणासाठीही थांबत नाही पण मनात असलेले प्रसादाचे निरागस बालरूप मात्र माझ्यासाठी मात्र कालातीत आहे ,प्रसाद आणि त्याच्या नियोजित वधूचा साखर ही काहीच दिवसात संपन्न होईल पण त्या कार्यक्रमालाही उपस्थित राहताना प्रसाद साठी खाऊ घेऊन जायची माझी इच्छाही तेवढीच प्रबळ राहील ,निरागस चेहर्याचे आणि अल्लोकिक बुद्धिमत्तेचे आणि अनुपम सहृदयतेचे वरदान प्राप्त झालेला प्रसाद आणि काका म्हणून येणारी त्याची हाक हे इस्वरीय वरदान नाही तर काय?
शशांक रांगणेकर

ढग आठवणीचे

ढग आठवणीचे मनी दाटता पाऊस वेळा येई
सुख शकुनाच्या मन मोराचा पंख फुलोरा फुलवी
मनी आठविता सल दुक्ख कळांचे काटा रुतून राही
भय दुक्खाच्या कंटक शल्ये विदीर्णता मनी येई
सुख दुक्खाच्या आठवणींचा कधी न बसतो मेळ
आयुष्याच्या रमल खुणांचा असा रंगतो खेळ
आदि अंत न ह्या खेळाला नकळे खोली उंची
करी प्रार्थना मनी निरंतर चिन्मय जगदीशाची
परमेशाची रूपे आगळी नाना रूपे दिसतो
शोधाशीस त्या काष्ठी पाषाणी तव अंतरंगी तो वसतो

• Hindu (हिंदू ब्राह्मण )