तुझा विसर न व्हावा "

"तुझा विसर न व्हावा "

स्मृतिचित्रे ,मराठी साहित्यातील एक अद्भुत कलाकृती ,सकस आणि कसदार साहित्याला स्वानुभवाच्या वेंनाच जन्माला घालू शकतात ह्याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे "संपूर्ण स्मृति चित्रे ,आचार्य अत्र्यांनी

लक्ष्मि बाई टिळकांचा साहित्य लक्ष्मी  म्हणून यथोचित गौरव केला आहे ,मागील अर्ध शतकाचा सामाजिक इतिहास ह्या ग्रंथात उलगडला गेला आहे ,प्रतिकूल परिस्तिथी ने कुठल्याही शाळेत न गेलेल्या

ह्या साहित्य लक्ष्मिने आपल्या संवेदना शील मनाचे बोल इतक्या साध्या आणि सोप्या भाषेत मांडले आहेत त्याला मराठी साहित्यात तोड नाही,"सत्य हे कल्पने पेक्षा अधिक बोधक आणि रम्य असते

,म्हणूनच विस्मृतीच्या पडद्या आड ते कधीही पुसले जात नाही ,मराठी माणूस ,आणि साहित्य ह्या साहित्य लक्ष्मि ला कधीही विसरू शकणार नाही ,मराठी साहित्यातला हा एक मैलाचा दगड,ह्या साहित्य लक्ष्मिचे

पुण्या स्मरण करताना म्हणावेसे वाटते कि "तुझा विसर न व्हावा "

शशांक रांगणेकर

तुषार गीतये

निकोप आणि चपळ स्वस्थ शरीर हे विधात्याची देणगीच ,आणि त्याला जर निगर्वी मनाची साथ असेल तर सोन्याहून पिवळ ,परमेश्वराने हे नक्षत्राचे देणे देताना जराही हाथ आखडता न घेता "तुषारला"घडवले आहे ,एका मराठी मुलाचे कर्तृत्व पाहून आपण मराठी आहोत ह्याचा अभिमान वाटतो ,स्वकर्तुत्वाने आपल्या स्वतःच्या आयुष्याचे शिल्पस्वतःच घडवणारा हा एकलव्य ,जेव्हा व्यायाम करत असतो तेव्हा कळत की हा कुठचाही निहित कर्तव्य तन मन अर्पून करत असतो ,राष्ट्र गीताचे सूर कानावर पडताच उत्स्फूर्त रित्या उभा राहणारा हा तरुण पाहून वाटते की ह्या देशाचे भवितव्य ह्याच्या सारख्या मुलांच्या हातात सुरक्षित आहे
शशांक रांगणेकर  





             तुषार गीतये 

TUSHAR JOSHI

चिरंजीव तुषार,
तुझी मित्रा वरची कविता वाचली,तुझ्या कवितेला काय म्हणावे शब्दच नव्हे तर भावही अपुरे पडतात,
शब्द किती प्रभावी असतात ह्याचे सादरीकरण म्हणजे तुझी कविता ,शब्द रचनेला पर्याय नाही ,तुला
कदाचित वाटत असेल कि मी फार स्तुती करतो म्हणून ,परमेश्वराच्या स्तुतीला स्तोत्र म्हणतात
मनुष्य हि परमेश्वराची अप्रतिम निर्मिती आहे अश्या निर्मितेचे गुण गायन करणे हे एक स्तोत्र आहे असे मला
वाटते म्हणून "गुण गाईन आवडी "या माझ्या ब्लोग वरून हे स्तोत्र पठन करणे मला जराही अयोग्य वाटत
नाही ,माणुसकीचा चेहरा मोहरा दाखवणारी तुझी कविता वाचकाच्या बोटाला धरून तुझ्या भाव विश्वात हळुवार
घेऊन जाते,फक्त आणि फक्त वयाने मोठा असल्याने मिळालेल्या आशीर्वाद देण्याचा अधिकार आठवून तुला
मनापासून आशीर्वाद देतो "चिरंजीव भव"
शशांक रांगणेकर

TUSHAR JOSHI

गुण गाईन आवडी

शब्द बापुडे केवळ वारा"ह्या कवी वाचनाला फोल ठरवत आपल्या शब्दाचे मयुरपंखी फुलोरे फुलवत त्यातूनच भाव विश्व निर्माण करणारा एक कवी,तुषार जोशी अचूक आणि थोडक्या तरीही आशयघन शब्दरचना करणारा हा कवी मराठी कवितेला पडलेल्या पहाट स्वप्ना सारखा भासतो,पण ह्याची कविता फक्त भावस्पर्शी "नाही तर वास्तवाचे भान ठेवत म्हणते" ती प्रश्ण होऊन उभी झाली माझ्या समोर पण मला त्याचे उत्तर होता आले नाही आता कितीतरी लोकांसाठी उत्तर झालो असलो तरीही, हा कवी नुसताच कवी नाही तर एक योद्धा हि आहे त्याची युयुत्सु वृत्ती ललकार ते कि "तेच तेच काय जगतेस साचा सोडून जग जरा प्रत्येक पानाचा वेगळा आकार प्रत्येक ढगाचा तोच प्रकार नीट पहा वेगळाच दिसेल गवताचा प्रत्येक तुरा वाट सोडून चालून बघ वेगळ वेगळ दिसेल जग वेगळं दिसून बघ जरा ... साचा सोडून जग जरा कुसुमाग्रज आणि केशवसुतांचा आशीर्वाद घेऊन बहरणाऱ्या ह्याच्या कवितेला आणि ह्यालाही हार्दिक शुभेच्छा

शशांक रांगणेकर
.

prathamesh shirsat

गुण गाईन आवडी

केशवसुत,सुरेश भट,ग.दि.मा,grace ,गुरु ठाकूर,शान्ता शेळके,मराठी कवींची काही नावे,ज्यांच्या शब्दाने मराठी कवितेला कल्पनेच्या पंखांबरोबर वास्तवाचा मृदगंधहि बहाल केला,ह्या परंपरेला

साजेसलिहिणारा आणि एक "सायंतारा "मराठी काव्याच्या गगनात प्रकाशतो आहे '"प्रथमेश शिरसाट"वास्वाचे भान ठेवत शब्दाचा तरल फुलोरा फुलवत हा कवी जेव्हा म्हणतो"इथे कलेला किनारा नाही"

तेव्हाच कळत कि हाची कविता किती आशय घन आहे ,मनात उमटलेल्या वादळाला चित्रित करणारे ह्याचे शब्द जेव्हा मानवी मनाचे कंगोरे दाखवतात तेव्हा कळत कि खरोखर ह्याच्या काव्याला किनारा नाही

शशांक रांगणेकर

satej padval

गुण गाईन आवडी
तरुण पिढी बिघडते आहे ,लहान मोठ्यांचा काही धरबंधच नाही ,जेष्ठांची ओरड ,कारण नसताना ,आजची पिढीही तेवढीच विनम्र आहे ,"सतेज पडवळ"नावाचा एक fb माझा मित्र आहे
वय वर्षे २१ अथवा २२ .बोलताना मला त्यांनी मित्रा म्हणून संबोधले ह्यांनी मी जेवढा सुखावलो त्यापेक्षा कितीतरी पटीने तो हळहळला,आपली एक अक्षम्य चूक झाली आहे असे त्याला
वाटते ,आणि हि चूक न चुकता त्यांनी करावी असे मला वाटते ,असो थोडक्यात सांगायचे कि आजची पिढीही आमच्या एवढीच सुशिक्षित विनम्र आणि सोज्वळ आहे ,आपल्या पाल्यावर
उत्तम संस्कार केल्याबद्दल त्याचे पालक आणि तो दोघेही अभिनंदनास पात्र आहेत.
शशांक रांगणेकर